Kunstschilder Marjolein Donks

Marjolein Donks
Den Haag

Extra informatie

Website: www.marjolicious.com/art
Geslacht: Vrouw

Algemene informatie

@ Hyves: http://www.marjol3intje.hyves.nl
@ Facebook: http://www.facebook.com/marjol3in?v=photos


~ Jong geleerd is oud gedaan ~
Al zolang als dat ik mij kan herinneren ben ik al bezig geweest met knutselen en tekenen. Op de basisschool viel mijn creativiteit al erg op, won ik geregeld teken-wedstrijden en werd mijn creativiteit geprezen door zowel klasgenootjes, leraren als familieleden. Op de middelbare school zette dit patroon zich onverminderd voort, want tijdens de lesuren zat ik altijd wel iets of iemand te tekenen (de leraren bijvoorbeeld). En op de havo behaalde ik uiteindelijk telkens weer een 9 voor het vak tekenen. Helaas is het tekenen in mijn jaren als twintiger op de achtergrond geraakt, maar het bleef altijd sluimerend aanwezig en rond mijn 30e heb ik het tekenen weer moeiteloos opgepakt, en ben ik daarnaast begonnen met schilderen met acryl-, en waterverf, wat me goed bleek te bevallen.
Ik heb dit alles zelf geleerd en ben dus autodidact. Dagelijks kan ik vele uren al schilderend en tekenend doorbrengen. Plaats en tijd vervagen op die ogenblikken. Dan bestaat niets of niemand meer en is daar enkel mijn eigen ik, het zijn. Het alleen zijn in mijn eigen wonderlijke wereld als een soort Alice In Wonderland, maar tevens totaal anders. Tijdens die ogenblikken raak ik volledig in mijzelf gekeerd met uitsluitend mijn eigen gedachtes en gevoelens, met voor mijn neus m’n teken-, en schilderbenodigdheden uitgestald. Niets wil ik liever dan de buitenwereld kennis laten maken met die voor anderen wereldvreemde planeet waar ik de enige bewoonster ben. Een wereld op zichzelf. Een wereld, die anders verborgen zou blijven, omdat geen enkel woord of watvoor uitdrukking dan ook maar een fractie onder woorden zou kunnen brengen van wat ik bedoel. Woorden zouden enkel maar afbreuk doen.

~ Stijl en werkwijze ~
Mijn stijl kunt u het beste omschrijven als een mengeling van abstract expressionistisch en illustratief. Mijn werk heeft invloeden van zowel Picasso, Dali als Klimt, de drie kunstschilders van wie ik het meeste hou. Ook maak ik in opdracht portretschilderijen.
In mijn werk is duidelijk mijn voorliefde terug te zien voor felle, sprankelende kleuren. Mijn kledingstijl is opvallend en kleurrijk en ook in mijn werk is de voorliefde voor felle, sprankelende kleuren goed te zien.
Mijn manier van werken is over het algemeen genomen spontaan en intuïtief van aard. Mijn illustratieve stijl voelt als het maken van een ongeplande reis. Een onuitputtelijke zoektocht naar datgene wat mogelijk is met het materiaal, de compositie en het kleurgebruik.
Wat mij aanspreekt is de vrijheid om op elk willekeurig moment te kunnen kiezen voor iets anders, zowel in mijn persoonlijk leven als op werkgebied. Ik voel mij als een vlinder. Als je me rond laat vliegen kom ik het beste tot mijn recht, maar als je me probeert te vangen dan zal ik niet tot ontplooiing komen.

~ Thema’s ~
Angstgevoelens en depressies. Want emotionele instabiliteit is onlosmakelijk met mijn leven verbonden. In mijn werk probeer ik mijn gevoelens op papier of canvas doek uit te beelden, net zoals een schrijver dat op papier doet.
Hoewel ik ook schrijf blijf ik toch de voorkeur houden voor tekenen en schilderen. Want woorden zijn slechts woorden. Geen enkel mens kan met woorden, zinnen en verhalen zijn/haar diepste zielenroerselen kenbaar maken. In onze taal zijn we beperkt. Zo kennen wij hier in Nederland alleen maar het woord “liefde”, terwijl de oude Grieken drie niveaus van liefde onderscheidden, namelijk Eros, Philea en Agapè.
Zelf ervaar ik een grote beperking, zodra ik dingen op papier tracht te zetten. Een beperking, die ik niet voel als ik teken en/of schilder. Het is alsof ik dan net wat gemakkelijker tot de spreekwoordelijke kern van mijn gevoel kan komen.
En dat gevoel varieert nogal, omdat stemmingswisselingen bepalend zijn voor mijn leven. Allerlei soorten emoties wisselen elkaar in rap tempo af. Maar de thema’s, die telkens terugkeren in mijn kunst zijn onder meer: de liefde maar ook de dood, verlatingsangst, eenzaamheid, obsessies die gepaard gaan met dwangmatigheid, gevoelens van complete chaos en de weg kwijt lijken te zijn.
Verder is er in mijn werk ook een steeds terugkerende lijn te zien betreffende mijn jarenlange worsteling met een eetstoornis en met het christelijk geloof. Hoewel ze allesbehalve prettig zijn, is het een feit dat mijn emotionele kwellingen onafscheidelijk verbonden zijn met mijn privé leven als in mijn kunst. Sterker nog: als mijn geestelijke strijd als door een wonder ineens ‘ genezen’ zou kunnen worden, dan zou ik dit uit de grond van mijn hart niet eens WILLEN. Want in dat geval zou mijn leven dan weliswaar vermoedelijk een stuk rustiger en gemakkelijker worden, die ‘ genezing’ van mijn persoonlijkheid zou echter ook het einde betekenen van mijn creativiteit. En dáár kan ik niet buiten. Mijn kunstuiting voelt voor mij als geestelijk ademhalen. Sterker nog: zonder mijn kunt zou ik (ver)stikken en als een levende dode voortbestaan. En dat wil en kan ik niet.
Overigens is mijn werk niet alleen maar zwartgallig en somber van aard. Ik ben een mens van uitersten en dat is ook in mijn werk terug te zien: of somber, zwartgallig en zwaarmoedig of juist levendig, vrolijk, expressief, kleurrijk en intens van karakter. Die vrolijke kant toont zich in de vorm van heel andere thema’s. Zo had ik in 2008 een grote voorliefde voor bloemen, elven en stripfiguurachtige personages. Deze laatste verwerk ik graag in mijn bloemen, die zo een geheel eigen karakter krijgen.
Ogen zijn een voordurend terugkerend onderwerp. Ogen fascineren me, omdat ogen worden betiteld als zijnde de spiegels van de ziel. Ogen liegen niet, beweert men. Geen enkel oog is hetzelfde. Ogen spreken boekdelen.

~ Verrassingselement, Interpretatiewijze en Feedback ~
Een rondgang langs mijn werk levert een heleboel ‘ ik-weet-eigenlijk-zelf-niet-eens-precies-wat-het-betekent-antwoorden op. Dat komt omdat ik intuitief te werk ga. Mijn gevoel gaat als het ware voor mij uit en ik volg dan wel met pen / potloof en/of penseel. Héérlijk om op zo’n bijzondere wijze te mogen en kunnen werken! Want dat verrassingselement heb ik nodig. Juist dat voortdurende verrassingselement voedt me, boeit me en leidt me naar gebieden, waar ik met mijn rationele verstand beslist nooit zou kunnen komen. Introspectie (alles kapot denken door alles te willen begrijpen) is de grootste vijand voor mijn creativiteit, evenals voorspelbaarheid, sleur en verveling

Ieder mens is uniek en neemt op een andere manier waar. Dit is de manier waarop onze hersenen werken en juist dat maakt het zo mateloos boeiend en interessant. En omdat ik een heel eigen stijl ontwikkeld heb, merk ik dikwijls dat mensen heel andere dingen halen uit mijn werk dan ik zelf voor mogelijk zou hebben gehouden. Het is verrassend om te horen van anderen hoe zij mijn werken interpreteren en wat hen wel en juist niet aanspreekt. Dit kan zowel leuk als shockerend zijn. Maar is kunst uiteindelijk ook niet bedoeld om gevoelens bij mensen op te roepen, hetzij positief danwel negatief?
In elk geval zijn reacties van mensen belangrijk voor me. Want die reacties zetten mij weer aan het denken en kunnen als inspiratiebron dienen. Feedback is prettig, want het werkt als de spreekwoordelijke benzine van een motor, die alles draaiende houdt.

Relevante ervaring

2006 – 2007 Experimentele fase. Acryl op canvas, toen nog uitsluitend abstract van karakter

2008 Dit jaar kwam ik via via terecht in een atelier, gevestigd op het terrein van de psychiatrische instelling Parnassia / PsyQ. Het doel van dit atelier was om mensen met een psychiatrische achtergrond te voorzien van een dagbestedingprogramma om zo structuur te kunnen opbouwen. Vijf dagen in de week werkte ik hier en heb in die tijd vele honderden tekeningen gemaakt en tientallen canvasdoeken.
Eind 2008 had ik mijn eerste expositie op een Kerstmarkt.

2009 Wederom werkzaam in het atelier
In mei en in december een expositie gehad op het terrein van Parnassia.
Tevens een werk verkocht aan het Leyenburgziekenhuis in Den Haag, afdeling Gynaecologie.
Verder werd een schilderij van mij uitgekozen, die goed genoeg werd bevonden voor de expositie van “Anders Bekeken”, een evenement waar meerdere kunstenaars met een psychiatrische achtergrond aan deel kunnen nemen.
Aan het eind van het jaar was daar ook nog mijn expositie op de Kerstmarkt.

2010 Werkzaam in het atelier
Vanaf het voorjaar een expositie gehad van een stuk of 6 van mijn schilderijen in een restaurant. Deze hebben er zeker een half jaar gehangen.
Opnieuw werd een schilderij van mij tentoongesteld bij “Anders Bekeken” en had ik in December wederom een expositie op de Kerstmarkt.

N.B. In 2009-2010 heb ik verscheidene portretten geschilderd van mensen, allemaal in opdracht. Hier heb ik veel ervaring door opgedaan. Het was een leerzaam iets, waardoor mijn werkgebied is verbreed. Behalve illustratieve, intuïtieve werken kan ik nu ook realistische afbeeldingen maken.